Pedro Almodóvar, melodram, kara komedi ve popüler kültürü cinsellik, kimlik, aile ve arzu meseleleriyle birleştiren, demokrasiye geçiş sonrası İspanyol sinemasının en etkili yönetmenlerinden biridir. Genç yaşta Madrid’e taşınan Almodóvar, Francisco Franco diktatörlüğünün son yıllarında Telefónica’da çalışırken tiyatro, müzik, çizgi roman ve Super 8 sinema çevrelerine katıldı. Franco’nun ölümünün ardından Madrid’de gelişen karşı kültür hareketi La Movida Madrileña’nın aktif figürlerinden biri hâline geldi. Super 8 formatında gerçekleştirdiği kısa filmlerin ardından ilk uzun metrajı Pepi, Luci, Bom y otras chicas del montón ile hareketin cinsel özgürlük, punk estetiği ve toplumsal tabulara karşı tavrını sinemaya taşıdı. Laberinto de pasiones ve ¿Qué he hecho yo para merecer esto? gibi filmlerle kişisel üslubunu geliştiren Almodóvar, Mujeres al borde de un ataque de nervios ile uluslararası ölçekte tanındı.

Yönetmenin sinema dili; doygun renkler, ayrıntılı iç mekânlar, melodramatik anlatılar, kara mizah ve türler arasında serbestçe hareket eden anlatı yapılarıyla tanınır. Almodóvar melodramın tesadüfler, sırlar, kayıp çocuklar ve parçalanmış aileler gibi geleneksel unsurlarını kullanırken kadınlar, queer karakterler ve geleneksel aile yapısının dışında kurulan ilişkileri anlatılarının merkezine yerleştirir. Arzu, annelik, kimlik, beden, performans, ölüm ve geçmişin geri dönüşü filmlerinde tekrar eden meselelerdir. Todo sobre mi madrede annelik, oyunculuk ve kayıp üzerinden birbirine bağlanan kadınlardan alternatif bir aile oluştururken, Hable con ellada sevgi, yalnızlık ve iletişim sorunlarını ahlaki açıdan rahatsız edici bir anlatı içinde ele alır. Sinema, tiyatro, televizyon ve popüler şarkılara yaptığı göndermeler de karakterlerin dünyasını daha geniş bir kültürel hafızayla ilişkilendirir.
Mujeres al borde de un ataque de nervios, Todo sobre mi madre, Hable con ella, La mala educación, Volver ve Dolor y gloria, yönetmenin sinema anlayışının farklı dönemlerini en güçlü biçimde ortaya koyan filmler arasında yer alır.

Kardeşi Agustín Almodóvar ile kurduğu El Deseo yapım şirketi aracılığıyla filmleri üzerinde önemli ölçüde yaratıcı bağımsızlık sağlayan yönetmen, Carmen Maura, Victoria Abril, Penélope Cruz ve Antonio Banderas gibi oyuncularla uzun süreli işbirlikleri geliştirdi. Erken döneminin anarşik ve punk enerjisinden sonraki filmlerinin daha kontrollü melodramlarına yönelse de arzu, kimlik ve toplumsal normların dışında kalan karakterlere ilgisini korudu. Dolor y gloria ile yaşlanma, yaratıcı tıkanma ve geçmişe dönüşü kişisel bir yönetmen karakteri üzerinden ele alan Almodóvar, La Movida’nın karşı kültür ortamından çıkarak çağdaş Avrupa auteur sinemasının uluslararası ölçekte en tanınmış isimlerinden biri hâline geldi.