Orson Welles, sinema, tiyatro ve radyoda geliştirdiği yenilikçi anlatım biçimleriyle 20. yüzyıl sinemasının en etkili yönetmenlerinden biridir. Genç yaşta tiyatro oyunculuğu ve yönetmenliğine başlayan Welles, John Houseman ile Mercury Theatre’ı kurdu ve 1938’de gerçekleştirdiği The War of the Worlds radyo uyarlamasıyla ülke çapında tanındı. RKO ile yaptığı sıra dışı sözleşme sayesinde ilk uzun metrajı Citizen Kane üzerinde geniş bir yaratıcı denetim elde etti. Herman J. Mankiewicz ile yazdığı film; parçalı anlatısı, zaman sıçramaları, farklı anlatıcıları ve Gregg Toland’ın görüntü yönetimiyle geliştirdiği derin odak kullanımı sayesinde klasik Hollywood anlatısının sınırlarını genişletti ve Welles’i henüz yirmili yaşlarında sinema tarihinin merkezi figürlerinden biri hâline getirdi.

Yönetmenin sinema dili; derin odak, geniş açılı objektifler, olağandışı kamera açıları, uzun planlar, yoğun ışık-gölge karşıtlıkları ve doğrusal olmayan anlatı yapılarıyla tanınır. Welles’in filmlerinde iktidar, kibir, ihanet, suçluluk, hafıza ve bireyin kendi yarattığı mitin içinde kaybolması tekrar eden meselelerdir. The Magnificent Ambersons, The Lady from Shanghai, Macbeth ve Othello gibi filmlerinde Hollywood türlerini ve Shakespeare metinlerini güçlü bir görsel stil içinde yeniden yorumladı. Yapımlarına stüdyoların müdahaleleri, finansman sorunları ve yarım kalan projeler kariyerinin sürekli bir parçası olurken Welles, filmlerini tamamlayabilmek için oyunculuk gelirlerini kullanarak giderek daha bağımsız ve uluslararası bir üretim modeline yöneldi.

Citizen Kane, The Magnificent Ambersons, The Lady from Shanghai, Touch of Evil, The Trial, Chimes at Midnight ve F for Fake, yönetmenin sinema anlayışının farklı dönemlerini en güçlü biçimde ortaya koyan filmler arasında yer alır. Avrupa’da gerçekleştirdiği bağımsız yapımlarda klasik stüdyo sisteminden uzaklaşan Welles, F for Fake ile belgesel, kurmaca, arşiv görüntüsü ve yönetmenin doğrudan anlatımını bir araya getirerek film-essay biçiminin önemli örneklerinden birini oluşturdu. François Truffaut, Jean-Luc Godard ve Peter Bogdanovich’ten Martin Scorsese’ye uzanan farklı kuşaklar üzerinde güçlü bir etki bırakan Welles, yönetmenin filmin yaratıcı merkezi olduğu auteur anlayışının Hollywood’daki en önemli tarihsel örneklerinden biri hâline gelmiştir.