Nuri Bilge Ceylan, 1990’ların ortalarından itibaren Türkiye sinemasının uluslararası alandaki en önemli auteurlerinden biri hâline gelen yönetmen, senarist ve fotoğrafçıdır. Boğaziçi Üniversitesi Elektrik-Elektronik Mühendisliği Bölümü’nden mezun olan Ceylan, üniversite yıllarında fotoğraf ve sinemayla yoğun biçimde ilgilendi; daha sonra Mimar Sinan Üniversitesi’nde sinema eğitimi aldı. İlk kısa filmi Koza, 1995’te Cannes Film Festivali yarışmasına seçilen ilk Türk kısa filmi oldu. Kasaba, Mayıs Sıkıntısı ve Uzak ile oluşturduğu ilk döneminde küçük ekiplerle çalışan Ceylan; yönetmenlik, senaryo, görüntü yönetmenliği, kurgu ve yapım gibi filmlerinin birçok yaratıcı aşamasını kendisi üstlendi. Uzak’ın 2003’te Cannes’da Büyük Ödül’ü kazanmasıyla uluslararası ölçekte tanınan bir yönetmene dönüştü.

Yönetmenin sinema dili; uzun planlar, sessizlikler, gündelik hayatın ritmi, manzaranın dramatik kullanımı ve karakterlerin iç dünyalarını doğrudan açıklamak yerine davranışlar ve mekânlar aracılığıyla görünür kılmasıyla tanınır. İlk dönem filmlerindeki minimalist ve fotoğrafik gerçekçilik, İklimler sonrasında daha geniş anlatılara ve giderek yoğunlaşan felsefi diyaloglara doğru gelişmiştir. Taşra ile kent, aidiyet ile kaçış, yalnızlık, erkeklik, sınıfsal gerilimler, entelektüel kibir ve insanın kendi ahlaki çelişkileri filmlerinde tekrar eden meselelerdir. Çehov, Dostoyevski ve Rus edebiyatından izler taşıyan anlatılarında karakterlerini kesin ahlaki yargılarla değerlendirmek yerine onların birbirleriyle ve kendileriyle kurdukları çelişkili ilişkileri uzun süreler boyunca gözlemler.

Uzak, İklimler, Bir Zamanlar Anadolu’da, Kış Uykusu, Ahlat Ağacı ve Kuru Otlar Üstüne, yönetmenin sinema anlayışının farklı dönemlerini en güçlü biçimde ortaya koyan filmler arasında yer alır. Üç Maymun ile Cannes’da En İyi Yönetmen, Bir Zamanlar Anadolu’da ile Büyük Ödül kazanan Ceylan, Kış Uykusu ile 2014 Cannes Film Festivali’nde Altın Palmiye’ye ulaştı. İlk filmlerinin görsel sadeliğinden sonraki yapıtlarının uzun diyaloglara ve ahlaki çatışmalara dayanan yapısına uzanan filmografisi, Türkiye’nin toplumsal ve coğrafi gerçekliğini kişisel bir auteur sineması içinde yeniden biçimlendirmiştir. Cannes ile kurduğu uzun süreli ilişki ve uluslararası etkisiyle Ceylan, 1990 sonrası Türkiye sinemasının dünya sinemasındaki en belirleyici temsilcilerinden biri olmuştur.