Martin Scorsese, 1970’lerde Amerikan sinemasını dönüştüren Yeni Hollywood kuşağının temel yönetmenlerinden ve modern suç sinemasının en etkili auteurlerinden biridir. New York’un Little Italy bölgesinde büyüyen Scorsese, New York University’de sinema eğitimi aldı ve kısa filmlerinin ardından ilk uzun metrajı Who’s That Knocking at My Door ile yönetmenliğe başladı. Roger Corman için çektiği Boxcar Bertha sonrasında Mean Streets ile çocukluğundan tanıdığı New York sokaklarını, küçük çaplı suç dünyasını ve Katolik suçluluk duygusunu kişisel bir sinema diline dönüştürdü. Taxi Driver ve Raging Bull ile 1970’ler Amerikan toplumunun şiddet, yabancılaşma ve erkeklik krizlerini ele alarak Yeni Hollywood’un yönetmen merkezli sinemasının en belirleyici isimlerinden biri hâline geldi.

Yönetmenin sinema dili; hareketli kamera, uzun takip planları, hızlı ve ritmik kurgu, dış ses kullanımı, donmuş kareler, ağır çekim ve popüler müziğin görüntüyle güçlü biçimde ilişkilendirilmesiyle tanınır. Scorsese’nin filmlerinde suç, şiddet, erkeklik, günah, kefaret, inanç ve kendini yok etme arzusu tekrar eden meselelerdir. Katolik kültürünün suçluluk ve kurtuluş düşüncesi Mean Streetsten The Last Temptation of Christ ve Silencea kadar farklı biçimlerde ortaya çıkarken, Goodfellas ve Casino gibi filmler suç örgütlerini yalnızca gangster mitolojisi üzerinden değil para, statü, tüketim ve iktidar ilişkileri üzerinden inceler. Thelma Schoonmaker ile kurduğu uzun süreli kurgu ortaklığı da filmlerinin ritmik ve parçalı anlatımının temel unsurlarından biri olmuştur.

Taxi Driver, Raging Bull, The King of Comedy, Goodfellas, Casino, The Departed ve The Irishman, yönetmenin sinema anlayışının farklı dönemlerini en güçlü biçimde ortaya koyan filmler arasında yer alır. Robert De Niro ve daha sonraki dönemde Leonardo DiCaprio ile geliştirdiği uzun soluklu oyuncu-yönetmen işbirlikleri filmografisinin önemli bir parçasını oluşturmuştur. Scorsese yalnızca kurmaca filmleriyle değil, The Last Waltz, No Direction Home ve George Harrison: Living in the Material World gibi müzik belgeselleriyle de geniş bir filmografi oluşturdu. 1990’da kurduğu The Film Foundation aracılığıyla dünya sinema mirasının korunması ve restorasyonu için çalışmalar yürüten yönetmen, Yeni Hollywood kuşağından günümüze kadar üretimini sürdüren ve sinema tarihiyle kendi filmleri arasında sürekli bağ kuran en önemli Amerikan auteurlerinden biri olmuştur.