David Lynch, Amerikan bağımsız sinemasının deneysel geleneklerini Hollywood türleriyle birleştiren ve gerçeklik, rüya ile bilinçdışı arasındaki sınırları kendine özgü bir görsel-işitsel dünyaya dönüştüren yönetmenlerden biridir. Pennsylvania Academy of the Fine Arts’ta resim eğitimi alan Lynch, hareket eden resimler üretme düşüncesinden yola çıkarak kısa filmler çekmeye başladı. American Film Institute bünyesinde yıllara yayılan düşük bütçeli bir yapım sürecinde gerçekleştirdiği ilk uzun metrajı Eraserhead, gece gösterimleri aracılığıyla kült statüsüne ulaştı. The Elephant Man ile daha geniş bir izleyici kitlesine ulaşan Lynch, Blue Velvet ile Amerikan banliyösünün gündelik görüntüsünün altında gizlenen şiddet, cinsellik ve tekinsizliği açığa çıkaran kişisel sinema dünyasını belirginleştirdi.

Yönetmenin sinema dili; rüya mantığı, parçalanmış kimlikler, doğrusal olmayan anlatılar, yoğun ses tasarımı, tekinsiz gündelik mekânlar ve birbirine dönüşen gerçeklik katmanlarıyla tanınır. Lynch sıradan Amerikan yaşamının restoranlarını, banliyö evlerini, otoyollarını ve küçük kasabalarını idealize edilmiş yüzeyleriyle gösterirken bu dünyanın altında bastırılmış arzu, şiddet ve korkunun bulunduğu ikinci bir gerçeklik yaratır. Karakterlerin kimliklerinin bölünmesi veya birbirleriyle yer değiştirmesi özellikle Lost Highway, Mulholland Drive ve Inland Empireda anlatının temel yapısına dönüşür. Angelo Badalamenti ile kurduğu uzun süreli işbirliği ve sesleri yalnızca atmosfer yaratmak için değil anlatının bağımsız bir unsuru olarak kullanması, filmlerinin ayırt edici işitsel dünyasının oluşmasında belirleyici olmuştur.

Eraserhead, Blue Velvet, Wild at Heart, Lost Highway, Mulholland Drive ve Inland Empire, yönetmenin sinema anlayışının farklı dönemlerini en güçlü biçimde ortaya koyan filmler arasında yer alır. Mark Frost ile yarattığı Twin Peaks, televizyon melodramı, polisiye ve sürreal anlatıyı bir araya getirerek televizyon dizilerinin biçimsel olanakları üzerinde kalıcı bir etki yarattı. Wild at Heart ile Cannes’da Altın Palmiye kazanan Lynch, Mulholland Drive ile Hollywood’un arzu ve kimlik üretme mekanizmalarını parçalanmış bir anlatı üzerinden ele aldı. Resim, fotoğraf, müzik, animasyon ve tasarım alanlarında da üretim yapan Lynch, sinemayı daha geniş bir sanatsal pratiğin parçası olarak görmüş ve “Lynchian” kavramının sinema eleştirisi sözlüğüne girmesini sağlayacak kadar ayırt edici bir estetik dünya oluşturmuştur.