Barbet Schroeder, kurmaca ile belgesel arasında dolaşan ve insan davranışının karanlık, ahlaki açıdan belirsiz bölgelerine odaklanan Fransız-İsviçreli yönetmen ve yapımcılardan biridir. Çocukluğunu Kolombiya ve Fransa’da geçiren Schroeder, 1950’lerin sonunda Cahiers du cinéma çevresinde sinema eleştirileri yazdıktan sonra Jean-Luc Godard ve Jacques Rivette gibi Yeni Dalga yönetmenleriyle çalıştı. 1962’de kurduğu Les Films du Losange aracılığıyla Éric Rohmer başta olmak üzere dönemin bağımsız yönetmenlerinin filmlerinin yapımına katkıda bulundu. İlk uzun metrajı More ile yönetmenliğe geçerek uyuşturucu, arzu ve kendini yok etme üzerine kurulu kişisel sinemasının ilk önemli örneklerinden birini verdi.

Yönetmenin sinema dili; suç, saplantı, şiddet, iktidar ve insanın kendi ahlaki sınırlarıyla karşılaşması etrafında şekillenir. Schroeder karakterlerini açıklamak ya da yargılamak yerine onları uzun süre gözlemlemeyi tercih eder; aynı yaklaşım belgesellerinde de belirgindir. General Idi Amin Dada ve Terror’s Advocate gibi çalışmalarında tartışmalı gerçek kişilere doğrudan söz verirken, Barfly, Reversal of Fortune ve Before and After gibi kurmaca filmlerinde suçun ve ahlaki belirsizliğin psikolojik boyutlarını araştırır. Bu mesafeli yaklaşım, seyirciyi karakterler hakkında hazır bir hükme yönlendirmek yerine gördükleriyle kendi ahlaki ilişkisini kurmaya zorlar.

More, La Vallée, Barfly, Reversal of Fortune ve La Vierge des tueurs, yönetmenin sinema anlayışının farklı dönemlerini en güçlü biçimde ortaya koyan filmler arasında yer alır. Avrupa sanat sinemasından Hollywood yapımlarına, deneysel belgesellerden bağımsız kurmacalara uzanan kariyeri boyunca Schroeder, tek bir ulusal sinema ya da tür içinde tanımlanmayı reddeden bir filmografi oluşturmuştur. Reversal of Fortune ile En İyi Yönetmen dalında Oscar ve Altın Küre adaylığı kazanan yönetmen, ilerleyen döneminde yeniden belgesele ağırlık vererek kötülük, politik şiddet ve insanın kendi eylemlerini meşrulaştırma biçimleri üzerine yoğunlaşmıştır.